ZHP 37 DH"Amber"Hufiec Wrzeszcz-Oliwa

ObĂłz letni Wygonin 2003,

strona 1/2

| następna strona

21 czerwca pojechaliśmy bardzo, bardzo, bardzo ładnym autokarem do Wygonina. Jechaliśmy około godziny. Jedyną osobą ktĂłrą znałem był Michał (BARDZIEJ ZNANY JAKO KOGUT). W połowie drogi dwĂłch nieznanych, małych kolegĂłw zaczęło kurzyć uderzając w siedzenia. Od tego strasznego kurzu spuchły mi oczy. Najpierw przez pomyłkę wjechaliśmy do ośrodka wczasĂłw dziecięcych, gdzie był ogromny plac zabaw. Wszyscy się ucieszyli, bo myśleli, że to już koniec trasy, lecz okazało się, że to pomyłka - pojechaliśmy dalej. Wjechaliśmy na teren jakiejś starej budy, na ktĂłrej był dach z materiału dawno, dawno, dawno temu wycofanego z produkcji. Wszyscy zaczęli się nabijać ze starego domu, że nawet nie ma kibla. Wysiedliśmy z bardzo, bardzo, bardzo ładnego autokaru i zajęliśmy dwa pokoje z łĂłżkami dwupiętrowymi, całymi zrobionymi z metalowych rur pomalowanych na zielono. Kadra była taka sobie fajna.
Każdego dnia o 8.30 budził nas MUŁEK (pan oboźny). Najpierw była rozgrzewka potem śniadanie, pilot, trening kung-fu, obiad, cisza poobiednia, godzina wolnego czasu, trening kung-fu, kolacja, jakieś rozgrywki, kominek i spanie.
W środku obozu był chrzest, na ktĂłrym lali nas zimną wodą z jeziora, kazali nam jeść jakąś kupę i pić zmieszaną oranżadę z kranĂłwką, jezioranką i solą. Na całym obozie były 24 osoby. Wszyscy byli podzieleni na zastępy, były dwa zastępy dzikusĂłw i dwa rozbitkĂłw. Zastęp mĂłj i Koguta nazywał się KRWAWE KŁY i byliśmy dzikusami.
Nasz zastęp liczył 6 osĂłb : Michał, Maciek, Robert, Dominik, ja i ktoś jeszcze, tylko zapomniałem jak miał na imię.
Pod koniec obozu był trening kung-fu, na ktĂłrym każdy miał zastosować kilka kopĂłw.
Po 9 dniach był koniec obozu. Pojechaliśmy autokarem do domu.
Ten obĂłz bardzo mi się podobał.

Piotr "Arczyn" Arczyński